Przed instalacją nowej FIFY miałem mieszane uczucia. Z jednej strony EA Sports od kilku lat przyzwyczaiło nas tylko do kosmetycznych zmian. Natomiast z drugiej strony wierzyłem, że nowa FIFA odmieni oblicze gier piłkarskich i będzie naprawdę świetnym tytułem. Instalacja przebiegła bardzo szybko i po chwili usłyszałem już znane wszystkim „EA Sports – it's in the game” w wykonaniu Andrew Anthony'ego. Widok menu głównego cieszy oko. Bardzo ładne tło, a do tego dodane przyjazne widgety ze statystykami gry, które możemy dowolnie zmieniać. Przed rozegraniem pierwszego meczu zajrzałem do ustawień rozgrywki i sterowania. Nie zaszły tu żadne rewolucyjne zmiany, oprócz tego, że poziom „Legendarny” jest teraz dostępny dla każdego. Wciąż możemy grać padem, klawiaturą oraz duetem klawiatura+mysz. Poziom trudności ustawiłem na „Klasa Światowa”. Czas na rozpoczęcie gry.

Liczba lig i drużyn, które możemy zobaczyć w nowej FIFIE jest ogromna. Mamy dostęp do 31 lig, w tym do naszej polskiej ekstraklasy. Debiutującą ligą jest rosyjska Premier League, a do tego EA Sports udało się zdobyć licencję reprezentacji Holandii. Jedyną nowością przy ustalaniu składów jest obecność stylów drużynowych. Każda drużyna ma ustalony styl gry, czyli np. w przypadku Barcelony jest to gra z kontry czy też pułapki ofsajdowe. Każda drużyna ma też swoją „gwiazdę”, czyli gracza, do którego najczęściej będą kierowane podania. Możemy także dowolnie edytować style każdej drużyny wedle swoich upodobań. Istnieje także możliwość stworzenia nowej formacji.

Tak więc zaczynamy grę.

Na pierwszy rzut oka - grafika wygląda dość słabo. Bardzo jaskrawa murawa może na początku odrzucać. Piłkarze nie wyglądają dość proporcjonalnie względem długości i szerokości murawy. Na szczęście nie za dobrą grafikę ratuje świetny, jak co roku, gameplay. Animacje piłkarzy wyglądają żywiej, podobnie jak cała rozgrywka. Możemy rozgrywać naprawdę świetne akcje, dobrze się przy tym bawiąc. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest widok zza pleców bramkarza przy wykonywaniu rzutów karnych.

Jakość gry, po pierwszym uruchomieniu, trzeba przyznać, że jest znośna. Z pewnością można powiedzieć: jest dużo lepiej niż rok temu!

Co złego można zauważyć po pierwszym meczu? Z pewnością to, że poziom trudności jest dużo mniej wyśrubowany niż ten z edycji 09. Swój pierwszy mecz, na niemal najwyższym poziomie trudności, wygrałem 4:0, podczas gdy w poprzedniej wersji można by uznać taki wynik za spory sukces.

Wróćmy do menusów. Jak już napisałem, wyglądają świetnie, a z bocznych tabelek dowiedzieć możemy się wielu rzeczy na temat swojej gry. Wyświetlają się tam takie informacje jak np. liczba strzelonych bramek czy ilość fauli. Znajdują się także statystyki sieciowe oraz aktualizacje formy, czyli nic innego jak znany z poprzedniej edycji „Sezon Live”. Co tydzień dostępna do pobrania jest aktualizacja najmocniejszych europejskich lig, a do kupionej gry dostajemy jedną darmową ligę. Każda kolejna kosztuje ok. 15 zł. Myślę, że twórcy gry przesadzają, bo żeby zaktualizować wszystkie ligi, musielibyśmy wydać drugie tyle co na grę.

Przejdźmy do trybów gry. Mamy tu dwie nowości, które są tylko inna formą starych trybów znanych z poprzednich edycji gry. Pierwszą z nich jest „Zostań Gwiazdą: Klub i Kraj”. Teraz mamy okazję stworzyć od podstaw piłkarza, a następnie prowadzić go w klubie jak i w reprezentacji. Do gry w trybie „Zostań Gwiazdą” przeznaczona została po raz kolejny kamera z perspektywy zawodnika. Walcząc o piłkę, możemy poczuć się jak na prawdziwym boisku. Wykonanie jest dobre, irytuje jedynie, że każda prośba o piłkę jest spełniana. Dziwne trochę, gdy przez przypadek poprosimy o wysunięcie piłki, podczas gdy jest realna szansa na bramkę przy dośrodkowaniu. Podczas meczu na ekranie pokazany jest zielono-czerwony pasek, który na bieżąco informuje nas o ocenie meczowej. Plusy dostajemy m.in. za dobre przejęcia, celne podania i strzały, a przede wszystkim za strzelone bramki. Minusy natomiast za niecelne strzały, złe ustawienie, faule itp. Na każdy mecz reprezentacji wybierani są zawodnicy z najlepszą oceną na danej pozycji. Od Twoich ocen w klubie zależy, czy się wśród nich znajdziesz. Możesz zostać powołany na mecze eliminacyjne do Mistrzostw Świata w RPA, jak i na mecze towarzyskie. Dobra postawa w meczach klubowych poprawia naszą sytuację reprezentacyjną. Dobre występy to także dodatkowe punkty doświadczenia, które następnie zwiększają nasze statystyki.

Drugim nowym trybem jest „Sezon”. Możemy w nim rozegrać pełny sezon dowolnej ligi, nie przejmując się takimi sprawami jak transfery, finanse itp. Jest to bardzo dobre rozwiązanie dla graczy, których nie interesuje nic innego poza samą grą. W trybie menadżerskim zaszły jedynie kosmetyczne zmiany ulepszające transfery. Twórcy nie postarali się natomiast przy trybie gry sieciowej. Gra często się rozłącza, a przegrywający często nie ponoszą żadnych konsekwencji. Nie wspominam nawet o błędach pliku fifa.exe, który sporej liczbie graczy uniemożliwia rozgrywkę. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że pomoc techniczna EA nie potrafi rozwiązać tego problemu. Sytuację ratują świetne statystyki sieciowe, możliwość czatowania i podobne bajery. Sieciowe połączenie to nie tylko „Tryb Online”. To także gra przez Direct IP oraz gra w sieci LAN, gdzie można grać maksymalnie z siedmioma znajomymi. Gra w tym trybie przysparza tyle samo emocji, co na oficjalnych serwerach EA. Nie dajmy się oszukać: tryb single player dość szybko staje się nudny. Mimo ogromnej liczby lig i licencji bez gry sieciowej przeciętny gracz szybko skończyłby przygodę z FIFA 10.

W grze możemy zdobyć 117 osiągnięć, za które dostajemy punkty, które następnie zamieniać można na nowe dodatki w „Sklepiku Fana”. Są to m.in. nowe piłki, stadiony czy też alternatywne stroje znanych drużyn. Ze znanych wcześniej opcji wciąż mamy okazję stworzyć nowego piłkarza lub nowy klub piłkarski. Do tego dochodzą takie dodatki jak np. modyfikacje składów, transfery, bądź powołania do kadry. Przyjemnym udogodnieniem są także comiesięczne aktualizacje składów. Zamiast ręcznych transferów, automatycznie instalowany będzie patch. To bardzo dobre rozwiązanie, zważywszy na to, że czeka nas za kilka miesięcy okienko transferowe, po którym na pewno będzie sporo zmian w składach.

Jako duży plus można zaliczyć z pewnością oprawę dźwiękową. Podczas przeglądania menusów usłyszeć możemy wiele bardzo dobrych, wpadających w ucho utworów. Jeszcze lepiej jest podczas meczu. Atmosfera meczowa robi wrażenie. Kibice żywiołowo reagują na wydarzenia na boisku. Do tego dochodzi duet znanych polskich komentatorów, Dariusza Szpakowskiego oraz Włodzimierza Szaranowicza. Komentarz stoi na bardzo wysokim poziomie. Nagrano ponad 5000 nowych kwestii, a jakość tych nagrań jest wprost oszałamiająca. Prawdopodobnie jest to jedna z najlepszych lokalizacji roku 2009.

Muszę przyznać, że po pierwszym meczu gra nie spodobała mi się. To chyba wina dość słabej grafiki i małych zmian w gameplayu w porównaniu do poprzedniczki. Dopiero po kilku meczach i zagłębieniu się w inne opcje rozgrywki, gra zaczęła mi się podobać. Co prawda, grafika w tej edycji jest nie najlepsza, ale gameplay i ścieżka dźwiękowa stoją na wysokim poziomie.

Nie trzeba być żadnym ekspertem żeby stwierdzić, że od kilku lat FIFA jest w słabej formie. Zespół EA Sports skupia się przede wszystkim na konsolowej wersji gry, zostawiając pecetowców nieco z boku. Jednak zmiany widoczne są gołym okiem i po raz kolejny robię sobie nadzieję, że przyszłoroczna edycja FIFY będzie jeszcze lepsza.

Plusy:

• wciąż dobry gameplay
• ścieżka dźwiękowa
• ładne menusy
• częste aktualizacje
• ogromna liczba licencji
• spora liczba opcji
• Jest lepiej...

Minusy:

• ...ale to wciąż nie to na co czekamy
• poziom trudności
• słaba grafika
• single player szybko się nudzi
• problemy z trybem online
• cena lig do "Sezonu Live"